Η ΑΡΜΑΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΓΟΥΡΙ
Προς μεγάλη μου απογοήτευση όταν επέστρεψα ο φίλος μου είχε φύγει κι αυτός απροειδοποίητα για ταξίδι -είμαστε και οι δυο ελεύθεροι επαγγελματίες- κι έτσι αποφάσισα να παίξω μόνη μου. Έκανα ένα γρήγορο ντους, ξύρισα εντελώς την καυλωμένη μου μουναρα, αλείφτηκα με λάδια κι άρχισα να φτιάχνομαι. Μμμμμμ έτριψα βίαια τις πρησμένες μου ρόγες άλλα δεν μου έφτανε: Βρήκα δυο πολύ μικρά κοκαλάκια των μαλλιών και με αυτά γράπωσα τις ρόγες μου. Σκέτη καύλα....Πήγα στο κρεβάτι κι αφού εφοδιάστηκα με όλα τα ... σύνεργα για τις περιπτώσεις αυτές, έβαλα ένα μαξιλάρι κάτω από τη μέση μου κι έναν φορητό καθρέφτη που μεγεθύνει μπροστά μου για να βλέπω το μουνάκι μου και να καυλώνω ακόμα περισσότερο. Θα ρίξω μια από τις πιο καυλιαρικες μαλακίες τις ζωής μου, σκέφτηκα. Μισάνοιξα τα μπούτια μου και διέκρινα την κλειτορίδα μου που γυάλιζε από τα ζουμιά μου. Έπειτα άνοιξα τα μπούτια μου διάπλατα και ζούμαρα στη σφικτή μου κωλοτρυπίδα που καιρό τώρα είχα βάλει στόχο να την ξεσκίσω στο έπακρο μόνη μου.
Το απόγευμα είχε μια παράξενη ένταση. Ο ήλιος είχε μόλις αρχίσει να χαμηλώνει, και η ουρά έξω από την τράπεζα ήταν μεγαλύτερη από ό,τι συνήθως. Ο εκνευρισμός μου άρχισε να υποχωρεί όταν την είδα. Εκείνη στεκόταν λίγα βήματα μπροστά μου, με τα μάτια της να σκανάρουν το κινητό της. Ήταν κομψή, με μια ανεπιτήδευτη αυτοπεποίθηση που έδειχνε ότι δεν χρειαζόταν να προσπαθήσει πολύ για να ξεχωρίσει.
Η βροχή έπεφτε απαλά στα παράθυρα, δημιουργώντας έναν ήχο που έμοιαζε να συγχρονίζεται με την καρδιά μου. Το δωμάτιο ήταν φωτισμένο μόνο από ένα χαμηλό πορτατίφ, που άφηνε το μισό στο σκοτάδι, κάνοντας τις σκιές να φαίνονται ζωντανές.

