Full service ξενοδοχείο
Τα καλοκαίρια φυσικά, πηγαίνω πάντα στο νησί και τους βοηθάω όσο μπορώ, αν και ξεκλέβω μερικές μέρες για τις προσωπικές μου διακοπές με φιλικές παρέες σε άλλα νησιά. Όταν είμαι στην πανσιόν τον περισσότερο καιρό τον περνάω στη ρεσεψιόν, αφού μιλάω άπταιστα τρεις γλώσσες, ή στο γραφείο όπου ασχολούμαι κυρίως με τα λογιστικά και τις παραγγελίες. Βλέπετε οι δικοί μου χαίρονται για τις ικανότητες μου και μου αφήνουν το ελεύθερο να πάρω διάφορες πρωτοβουλίες που θα βελτιώσουν την γενικότερη εικόνα της οικογενειακής αυτής επιχείρησης. Έτσι βάζω σε εφαρμογή και ό,τι γνώσεις έχω αποκτήσει ίσαμε τώρα από τις οικονομικές σπουδές που παρακολουθώ στην Ιταλία.
Μόνο φέτος το καλοκαίρι παρέκκλινα κάπως από τα συνήθη καθήκοντα μου και αυτό μόνο για δυο βδομάδες. Μία από τις γυναίκες που εκτελούσε χρέη καμαριέρας πήρε άδεια επειδή ο άντρας της έπρεπε οπωσδήποτε να κάνει μια εγχείρηση στη Θεσσαλονίκη. Ήμασταν στο μέσο της σεζόν και να βρεθεί αντικαταστάτρια ήταν κάτι περισσότερο από αδύνατο. Έτσι μοιράστηκαν οι δουλειές αναγκαστικά. Η δεύτερη καμαριέρα ανέλαβε την καθαριότητα, σφουγγάρισμα και μάζεμα σκουπιδιών δηλαδή, σε όλα τα δωμάτια. Εγώ με τη μητέρα μου αναλάβαμε το άλλαγμα των σεντονιών στα κρεβάτια, των πετσετών στα μπάνια και το χαρτί υγείας στις τουαλέτες. Δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίαζε η ιδέα, εγώ που είχα καλομάθει τόσα χρόνια να τα έχω όλα έτοιμα και να ασκώ μόνο διοικητικά καθήκοντα, όμως ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει. Μετά από δυο τρεις μέρες δεν με πείραζε καθόλου και αν δεν ακουγόταν παρατραβηγμένο θα έλεγα πως το απολάμβανα κιόλας.
Εκείνη την περίοδο ήρθε στο νησί ένα ζευγάρι Ιταλών που θα έμενε σε εμάς. Ο άντρας ήταν ψηλός τριαντάρης, με λεπτό σώμα, όμορφα ευγενικά χαρακτηριστικά, κοντά κουρεμένα τα μελαχρινά του μαλλιά και φωτεινά μαύρα μάτια. Το πρότυπο του Λατίνου εραστή, με δυο λόγια. Η γυναίκα από την άλλη ήταν μια εκρηκτική ξανθιά, είκοσι πέντε χρονών περίπου, με απίθανο κορμί, μακριά λεπτά πόδια, μικρό στητό στήθος, μέση δαχτυλίδι και πεταχτό στρογγυλό κωλαράκι. Το πρόσωπο της είναι πέρα από κάθε περιγραφή: Μεγάλα αμυγδαλωτά μάτια, αισθησιακά κόκκινα χείλη και ένα υπέροχο λαμπερό χαμόγελο. Ήταν ομολογουμένως ένα από τα πιο ταιριαστά ζευγάρια που έχω συναντήσει ποτέ στη ζωή μου και δεν χόρταινα να τους κοιτάω. Επιπλέον ήταν πολύ ευγενικοί και οι δυο τους, εγκάρδιοι και πρόσχαροι με όλους. Και από την στιγμή που έμαθαν ότι σπούδαζα στη χώρα τους όποτε με έβλεπαν μου χαμογελούσαν φιλικά και συχνά με προσκαλούσαν 'να βγω μαζί τους. Το ήθελα και μάλιστα πολύ, ωστόσο δεν έτυχε να κάτσει η φάση τουλάχιστον την πρώτη βδομάδα της παραμονής τους στην πανσιόν μας. Ήταν να μείνουν άλλες πέντε μέρες, αλλά τελικά παρέτειναν τις διακοπές τους προς μεγάλη μου χαρά και να πως έγινε:


